De kleuren zijn weg. door Katrien Baert.

Uitgeverij: Clavis Prijs: 16.95 €
Isbn: 9789044814286
Auteur: Baert Katrien

e-mail Katrien

Illustrator(en): Studio Clavis
Leeftijd: Vanaf 11 jaar
Thema('s): afscheid nemen, Congo, integratie

Bestellen ? uitgeverij Clavis

Waar is eigenlijk ‘thuis’ als je als Belgisch of Nederlands kind opgroeit in het buitenland?


Dit jeugdboek schetst het verhaal van Maude, geboren en getogen in Congo. Andere verhalen over Congo hebben het meestal over het leven van de Congolezen of de oud-kolonialen. Dit boek behandelt de emotionele kater die kan volgen op de ontworteling waarmee de kinderen van expats, in dit geval Maude, geconfronteerd worden en vraagt erkenning voor deze problematiek. ‘Congolese Maude’, zo noemt de familie van Maude het blanke meisje, dat opgroeit in een Belgisch gezin, maar tegelijk in een Congolese wereld vol mogelijkheden en tegenstellingen. Het leven van Maude bestaat uit naar school gaan, met vrienden zwemmen in rivieren vol krokodillen en dansen op feestjes. Dit unieke tienerleventje wordt echter geregeld verstoord door de groeiende spanningen in dit verscheurde land. Wat zal er gebeuren als op een dag de confrontatie tussen de milities ten top stijgt?

Katrien Baert vertelt,

Als kind groeide ik op in Zaïre tot ik er als tienjarige moest vluchten omwille van de spanningen in het land.  Als tiener keerde ik verschillende keren terug, maar spanningen in het land bleven bestaan.

Ondanks de onstabiele toestand van het continent, bleef ik (Belgisch kind) Afrika steeds zien als mijn thuis.  Meer dan Europa. 
Ook na mijn studies keerde ik terug naar Congo om er enkele jaren les te geven in de lagere- en kleuterschool.  Ongeveer drie jaar geleden, toen de spanningen in het land weer erg hoog opliepen, besloot ik het land te verlaten.

Ook dit keer was dit nochtans met pijn in het hart en dat zette me aan het denken.
Tijdens mijn jaren als expat drong het steeds meer tot me door dat de problematiek van 'ontworteling' die ik als kind reeds voelde,
nog steeds erg groot en actueel is en dat er nochtans nog geen plaats/erkenning voor is.

In onze huidige maatschappij vertrekken heel wat mensen met hun kinderen voor enkele jaren of langere tijd naar het buitenland.  (Denk aan niet-gouvernementele organisaties, de Europese Unie, e.d. )  Die kinderen (en hun ouders) passen zich aan in hun nieuwe 'wereld',
maar op een dag keren ze terug naar Europa en dan worden ze ontegensprekelijk geconfronteerd met een verloren gevoel en de vraag waar ze thuis horen.

Ze zijn dan wel Europeaan, maar Europa voelt in veel gevallen niet meer aan als hun thuisland en ook het andere land zal nooit echt hun thuisland zijn.
Wanneer kinderen dan bovendien nog eens uit een oorlogssituatie moeten wegvluchten, wordt de situatie uiteraard nog schrijnender en het gevoel van ontworteling nog dieper.

Ik besloot dat deze onverwoordde gevoelens van zovelen eindelijk een plaats moesten krijgen en begon te schrijven.
Het resultaat is 'De kleuren zijn weg.', dat zonet uit kwam bij de uitgeverij Clavis.  
Het boek wordt uitgegeven in de reeks 'Levensecht'.
Bovendien is dit Congo-jaar (50 jaar onafhankelijkheid) de aangewezen periode om het ook eens te hebben over de buitenlanders (Nederlanders, Belgen, ...) die nu in Congo wonen en er nu van terugkeren.  Wat niet wil zeggen dat het boek enkel op dit publiek gericht is, wel integendeel!
In onderstaande link vindt u meer informatie.

Katrien Baert werd in 1981 geboren in Kinshasa, toen het land nog Zaïre heette. Tot haar tiende woonde ze in Zaïre, maar toen in 1991 zware rellen uitbraken, moest zij met haar familie noodgedwongen het land ontvluchten, terug naar België. Ze bracht haar tienerjaren door in Leuven en studeerde voor kleuterleidster. Na haar studies keerde ze terug naar Congo en ging er aan het werk als leerkracht van de derde graad van de lagere school en enkele jaren als kleuterleidster. Ze is bijzonder geïnteresseerd in Afrika met zijn verhalen en de problematiek van Afrikaanse straatkinderen.