De ivoren toren: Wanneer haar man Daan met een hartinfarct in het ziekenhuis belandt, steekt de werkzoekende Greet zelf -onbezoldigd- de handen uit de mouwen om zijn vertaalbureau draaiend te houden.
Wanneer ze dan nog door een pijnlijk toeval haar auto kwijtraakt, is ze voor haar verplaatsingen van en naar het ziekenhuis aangewezen op het openbaar vervoer.

Marraine - Herinneringen aan mijn grootmoeder De auteur zet in een mooie roman een portret neer van haar grootmoeder die ze aanbidt, vooral om de genegenheid die zij van haar gekregen heeft. Marraine heeft een grote rol gespeeld in het leven van de auteur. Soms buldert het verhaal van vrolijkheid, dan is het weer speels, soms droevig en je leest er ook teleurstelling in. De pure volkswijsheid wordt vaak geciteerd. Marraine is een persoon die bezorgd is om kinderen en kleinklinderen, haar verbondenheid is groot. Zij is een mens met kwaliteiten en gebreken.
De mooie herinneringen lijken beklijvend te zijn en plakken ook aan je bij het lezen. Een boek dat je zelf aan je eigen grootmoeder doet denken en aan de tijd dat liefde en genegenheid zegevierden. (bron leespunt het litéraire kruispunt)

Incubi INCUBI, haar tweede boek, is een vlot geschreven en maatschappelijk gericht verhaal, in de ik-vorm. Een gezin kiest bewust voor een woonst in een minder riante, respectievelijk volkse buurt. De vrouw maakt kennis met omgeving en Angèle, de buurvrouw die het moeilijk heeft, hulp zoekt en meer dan alleen maar gezelschap nodig heeft.

Zoals de zee een zandkasteel De kleine Josepha observeert haar steeds groter wordende wereld en stelt zich hierover vragen. Doordat ze een groot deel van haar jeugd doorbrengt in het Belgisch Kongo van de jaren '50 leert ze om te gaan met gevoelens als heimwee, vriendschap en verdriet. Tegelijkertijd zweert ze het racisme in dat verre land af, en valt ze terug op haar eigen waarden.
Tot ze opmerkt dat ze, net zoals haar vriendinnetjes, langzaam wegglijdt uit de kinderlijke eerlijkheid. Josepha neemt zich echter voor dat zij haar kindertijd nooit zal vergeten, en tracht op allerlei manieren de elementaire kinderlijke gevoelens te bewaren.

"Zoals de Zee een Zandkasteel" is met heel veel gevoel geschreven. Dit brengt onder andere met zich mee dat men de indruk heeft met levende en dynamische personages te doen te hebben. Ook met de schrijfstijl zit het wel goed: dankzij een goede en afwisselende woordkeuze en zinsopbouw is dit een boek dat men in één ruk uitleest! (bron leespunt het litéraire kruispunt)

In de schaduw van de moerbeiboom Wat voor de bewust ongehuwde moeder Elvira begint als een doodgewone lentedag, eindigt met een paar schokkende ontdekkingen. Tussen de regels door behandelt deze zesde roman van Jessy Maesen actuele thema’s zoals politieke correctheid, het verschil tussen het leven in de stad en op het platteland, menselijke relaties, het verschil tussen verliefdheid en liefde, het huwelijk, het loslaten van volwassen kinderen, de dood en poëzie.
Een vlot geschreven verhaal dat iedereen zal aanspreken.