Met grote bewondering voor de schrijfster heb ik deze roman gelezen die ik iedereen kan aanraden die wil begrijpen hoe een slachtoffer denkt en voelt. Een roman die ogen opent.

Een boom voel ik mij
(recensent Car)

We leefden als kat en hond,
als slachtoffer en beul.
Uiteindelijk vond je
dat je beter wegging.
Je ontkende alles,
je was te trots om te bekennen
dat je verkeerd was
toen je jezelf
meer achtte dan ik.
Haal die stempel weg
de stempel die je op mij drukte
toen ik een kind was
en niet rijp
voor je lusten.

Deze roman is een dagboekverhaal dat zeer aangrijpend en reëel is geschreven. Het dagboek begint met kleine flarden, dingen en problemen die van ieder ander zouden kunnen zijn.

Al snel merkt de lezer dat de schrijfster van het dagboek meer dan gewone problemen heeft en dat die al heel lang spelen.

Een aangrijpend verhaal over incest en mishandeling wordt verteld in telkens kleine stukjes met daartussen normale dagelijkse dingen waardoor je als lezer de kans krijgt de afschuwelijkheden goed tot je door te laten dringen.

Gaande het verhaal kun je niet anders dan bewondering hebben voor de schrijfster in het verhaal die op haar heel eigen manier weet te overleven en haar weg naar erkenning. Eén van de poëtische tekstjes die het boek een grote emotionele lading geven: