Titel VISSEN IN CENTRAFRIQUE

Auteur Valère De Ceuninck

Verantwoording

In de jaren zestig van de vorige eeuw zag de Centraal-Afrikaanse Republiek, (CAR), of gewoon Centrafrique, als onafhankelijke staat het licht. De visteelt had er onder alle facetten van de inlandse landelijk economie een zekere graad van ontwikkeling bereikt.

De start van het onafhankelijke land verliep niet zonder storingen, zowel politieke als economische. Ook de ontwikkeling van de visteelt werd eerst sterk afgeremd en kwijnde daarna weg.

In die tijd bouwden de Verenigde Naties hun ontwikkelingshulp systematisch op. Hun interventie in de CAR hielp veel, dat verkeerd was gegaan, weer op het rechte pad. Zo ook de visteelt. Het werd een jarenlang financieren van ontwikkelingsprojecten. De projectleiders volgden elkaar op. Het was niet altijd mogelijk de gepaste experts te vinden. Voeg daarbij nog de troebele tijd onder keizerdictator, Bokassa.

Dit verhaal volgt een projectleider, Jean, en zijn equipe van geëxpatrieerden (expats) en hun lokale homologen. Zij krijgen de opdracht van de FAO, de Landbouw en Voedingsorganisatie van de VN, om recht te trekken wat in een vorig ontwikkelingsproject was misgegaan.

Hoewel de beschreven toestanden in werkelijkheid bestonden, zijn gebeurtenissen en personen verzonnen. Het gaat er enkel om de sfeer van een spannende tijd weer te geven en het heeft geen zin vergelijkingen te maken.

De gevolgde equipe is homogeen en haar inzet werpt vruchten af ondanks veel moeilijkheden. Zwarten en blanken werken grotendeels harmonieus samen. Als een lokale codirecteur hiervan afwijkt, is het geen kwestie van racisme, maar van drankverslaving. Ook bij de geëxpatrieerden loopt niet alles even gesmeerd. Relatieproblemen komen voor.

Een 'expat', Billy, van een vroeger project, is aan lager wal geraakt. Hij leeft marginaal tot hij verwikkelt geraakt in een duistere zaak. Hij verhaalt zijn wedervaren en volgt het huidig project op afstand.

Gegrepen uit de vele facetten van de hulp aan Centraal-Afrika, is dit verhaal opgedragen aan het onverpoosde vormingswerk van de vele ontwikkelingshelpers en hun lokale homologen.