Maurice Kuyck
Kolwezi Dilolo
Naar het album van Maurice Kuyck
snelnieuws: 06-01-2009,
Dag Mevrouw,
Ik ben een oud militair die in 1960 ingedeeld was bij de zo geheten MarsCie ter bescherming van de Belgische bewoners van Kongo NA de onafhankelijkheid.Ook weer 48 jaar geleden;
Ik woon nog steeds te midden van militairen (in Tongeren) en heb de gelegenheid om onze jongens en meisjes te zien vertrekken en thuiskomen van hun missies in het buitenland.
Vandaag komt de zoon van mijn buur terug uit Kosovo na 4 maand opdracht. Er is een kleine welkom voorzien in de wijk.
Bij deze gelegenheid komen me de beelden en belevenissen uit 1960 weer voor de geest en maak ik aan de hand van mijn foto's weer een moeilijke periode door.
Vandaag de dag, als we de media mogen geloven....(en dat doe ik dus niet) staan de psychiaters aan te schuiven om deze arme jongens en meisjes op te vangen en te begeleiden. Mocht dat zo zijn dan is dit lovenswaardig. In onze periode eind augustus 1960, we werden buiten gebonjourd door de UNO, stond er niemand en tot op heden heb ik nog niemand gezien om ons op te vangen. We zullen het dus maar vergeten en trachten klaar te komen met onze problemen uit Kongo-tijd.
Juist daarom misschien zit ik dagelijks Informatie te vergaren via internet over dit mooie land dat ik nooit zal vergeten (met alle miserie vandien) maar ook niet wil of kan vergeten. Want een buitenstaander mag me voor gek verklaren, maar de geur van Kongo zit ergens heel diep en komt bij iedere gelegenheid weer boven.
Vandaag kwam ik via SeniorenNet weer in Kongo terecht en na heel veel gesurf kwam ik u tegen.
We hebben in 1960 enkel maar Katanga gezien (Kamina, Kolwezi-Ruwe en Dilolo) Ik bezit nog heel wat foto's uit deze periode, ook deze van mijn dodelijk getroffen soldaat Alliet en mijn twee gekwetsten.
Met het ouder worden, ik ben er bijna 72, voel ik meer en meer behoefte om contacten te leggen met mensen die over hun Kongo kunnen meepraten; ook al zijn dat heel andere verhalen dan de mijne.
Zou ik u mogen vragen mij op de juiste weg (eventueel Site) te zetten teneinde toch nog wat van mijn herinneringen kwijt te raken. Zelfs indien ik niet de juiste weg bewandel, ik verontschuldig me dan hiervoor, zou ik u willen vragen om me met de juiste mensen (Link-Site)in contact te brengen. Voor een Reply zou ik dankbaar zijn.
Vele groeten,
(sig) Maurice Kuyckx Adjt b.d.
1. In Kolwezi werden we, tijdens onze vrije avonden en als de toestand het toeliet, soms uitgenodigd ten huize van Belgen. Hier zien we onze Mil. geneesheer, een prachtmens vol begrip voor onze toestand en twee soldaten samen aan tafel bij een mij onbekende familie. De fotograaf was ik. Zou er iemand een idee hebben bij wie wij te gast waren?
About Us