Er zijn nog enkele spellingsfouten in onze franstalige versie van de site die binnekort zullen verbeterd worden;
wij willen eerst de restructuratie van de site voorrang geven. Met dank voor uw begrip.
Mijn grootmoeder, Josephine Gooris (28 januari 1914, Sint-Joris-Winge), staat bekend als "Margriet", maar haar man, de reeds overleden Jozef "Jef" Merckx, noemde haar "Maggy". Haar broers zeggen "Fien". Zelf zeg ik "Mami". Zij is een dame die een bijzonder actief leven heeft geleid, zoals zij aangeeft vooral "in functie" van haar echtgenoot die een geslaagde carrière in staatsverband maakte in Belgisch Kongo. Zij heeft vier dochters, is grootmoeder van veertien kinderen en overgrootmoeder van twee achterkleinkinderen.
"Ik groeide op in een landbouwersgezin met negen kinderen. Ik was de derde oudste. Ik liep school tot mijn veertiende jaar en volgde daarna nog wat lessen Frans. Vader vond dat belangrijk. Ik zag "de boerenstiel" helemaal niet zitten en ik ging werken als kinderoppas bij professor Dubaisieux in Leuven. Gedurende zeven jaar verzorgde ik zijn drie kinderen. In 1936 verloofde ik mij met Jozef Merckx. Ik kende hem reeds lang. Hij was ook van Sint-Joris-Winge. Kort na onze verloving werd hij opgeroepen om "in de Kongo" te gaan werken, waar hij van droomde. Hij beloofde dat hij er snel zou voor zorgen dat ik ook naar Kongo kon afreizen. Sommige dorpsbewoners waren er niet over te spreken dat ik van mijn vader naar Kongo mocht vertrekken. Ik was nog niet getrouwd,... .
Ik trouwde op 27 januari 1937 "in de Kongo" en ben er gebleven tot in juli 1960. In het begin had ik drie "boys". Ik moest de hele dag niets anders doen dan mijn boys commanderen,... .
Dat was niets voor mij. Ik heb daarom heel wat projecten opgezet met de zwarte vrouwen zoals naai-ateliers met stoffen die wij kregen van de staat. Verder ging ik bijna altijd met "Papi" (mijn echtgenoot) mee op reis wanneer deze op "inventarisatie-tocht" was. Dit gebeurde met "de camionet" of "de tipoi", waarmee de zwarten mij droegen. "Witte vrouwen" mochten immers niet alleen gaan "in de brousse". Ook gingen er drie soldaten met mij mee (verplicht door de Belgische staat voor bescherming). Op deze wijze heb ik bijna "de hele Kongo" gezien."
