UNCENSORED
Kleurrijke verhalen achter de schermen
(23 september 2011 – 8 juli 2012)
Eind 2012 sluit het museum zijn deuren voor een grondige renovatie.
De expo UNCENSORED. Kleurrijke verhalen achter de schermen wordt de laatste tentoonstelling voor de werkzaamheden en is uw laatste kans om een 'koloniaal museum' te bezoeken.
Aan de hand van een parcours met 30 stops doorheen de zalen en de kelders vertellen we u de anekdotes van het museum, de bekende en onbekende verhalen en alles wat u nooit had kunnen weten:
Wat doet een indiaan in een museum over Afrika?
Hoe werd de grote olifant gedood en opgezet?
Waar komt de vacht van de buffel vandaan?
Waarom is slechts een miniem gedeelte van de collecties tentoongesteld?
Hebt u al gehoord van de mummies van het museum?
Elke stop vertrekt van een markant feit en illustreert de rijkdom van de collecties, het wetenschappelijk onderzoek, de geschiedenis van het museum … en is tegelijkertijd een gelegenheid om de doelstellingen en de redenen van de innovatie aan te tonen.
UNCENSORED. Kleurrijke verhalen achter de schermen is de laatste tentoonstelling voordat de renovatiewerkzaamheden van start gaan.
UNCENSORED voert je mee op een bijzondere reis door meer dan 100 jaar museum. Een audiogids loodst je door de permanente collectie en een deel van de beroemde kelders die nu voor het eerst (en het laatst...) worden opengesteld voor het publiek.
Nooit eerder onthulde een tentoonstelling zoveel over het museum. Je leert er alle onwaarschijnlijke, bijzondere verhalen en vreemde anekdotes kennen die de geschiedenis van dit unieke museum vormen. Verborgen kanten komen aan het licht, geïllustreerd door nooit eerder vertoonde filmpjes, foto’s en interviews. Ruimtes die niet eerder toegankelijk waren voor het publiek worden geopend en verborgen collecties komen tevoorschijn.
Zo zijn er bijvoorbeeld de talrijke olifantenschedels die tijdens de koloniale periode werden geschonken. Het museum bezit er maar liefst honderdvijftig.
Ze worden regelmatig door wetenschappers van universiteiten en instituten geraadpleegd. Waarom? Dat leer je in de tentoonstelling.
Body Mapping Our Bodies, Our Stories (14 februari - 29 april 2012)
waar ? Koninklijk Museum voor Midden-Afrika Tervuren
Deze expo toont het resultaat van het project Body Mapping in Kenia. Tijdens workshops krijgen seropositieven de gelegenheid hun leven met hiv te uiten in levensgrote schilderijen en persoonlijke verhalen. Hieruit putten ze een enorme kracht.
Body Mapping tracht op deze manier ook de vooroordelen rond hiv/aids te bestrijden. De tentoonstelling in het KMMA toont een twintigtal van deze getuigenissen.
Praktische info:
Van 14 februari tot 29 april 2012
Een kaartje voor de tentoonstelling Body Mapping is inbegrepen in de toegangsprijs voor de permanente tentoonstelling.
Tuymans’ oeuvre
De belangrijkste thema’s die deze artistieke duizendpoot in zijn oeuvre aftast en op meesterlijke wijze weergeeft zijn de uiteenlopende historische gebeurtenissen en hun voorstelling ervan in de massamedia zoals bijvoorbeeld de nasleep van de Tweede Wereldoorlog, het postkoloniale tijdperk van het vroegere Belgisch-Congo en de dramatische omwentelingen na 9/11. Zijn inspiratie put hij niet alleen uit de rijke historische tradities van de Noord-Europese schilderkunst, maar ook uit de fotografie, film en televisie. Zo slaagt hij erin om een totaal nieuw perspectief te bieden van zowel het medium schilderkunst als van bredere culturele kunstvormen.
Tuymans' werk is figuratief. In een tijd dat de schilderkunst dood werd verklaard, schildert hij onbehaaglijke figuratieve monochrome doeken, soms in vale kleuren. Hij maakt daarbij gebruik van fotografische technieken zoals afsnijding, cadrage, sequentionering en extreme close-up.
Met een filmische blik beeldt hij sterk politiek beladen onderwerpen af: een lampenkap (uit Buchenwald), een kapot poppenlijfje, een rokzoom en een been, een uitsnede van een lichaam of een gezicht (reeks Der diagnostische Blick, 1992). Een aantal schilderijen refereert aan het onverwerkte verleden: de Holocaust (Gaskamer, 1986), het Belgische kolonialisme (Leopard, 2000 en Mwana Kitoko, 2001), het Vlaams-nationalisme (de IJzertoren, nieuw rechts in Vlaanderen Heimat, 1995). Ook het conservatisme in de USA met The Heritage, 1995-1996 en de kerk via The Passion 1998-99 en Les Revenants, 2007 zijn thema's in zijn werk.
Tuymans koestert een fundamenteel wantrouwen tegen de waarheidswaarde van beelden. Zijn schilderijen noemt hij 'authentieke vervalsingen'. Tegenover de gemakkelijke transparantie van de alomtegenwoordige, snel opgenomen beelden in media en reclame, plaatst hij zijn desoriënterende schilderijen. Volgens Tuymans is een volwaardig psychologisch portret van een individu onmogelijk. Vandaar dat de kadrering van zijn portretten vaak onvolledig is.
'Geweld is het enige wat mijn werk structuur verleent', zegt Tuymans. Hij geeft evenwel nooit de feitelijke wreedheden weer zoals Andy Warhol, maar meer een suggestie ervan.
About Us